Kώστας Πάνος

Το καφεδάκι της Χαράς διώχνει μακριά την λύπη τα λόγια είναι ουσιαστικά και φεύγουνε οι τύποι. Στο καφεδάκι της Χαράς, βρίσκεις καλούς ανθρώπους , που χαίρονται να σου μιλούν κι έχουν ωραίους τρόπους . Στο καφεδάκι της Χαράς βλέπουμε τους αγώνες , περνούμε πάντα όμορφα στου χιούμορ τους πυλώνες . Στο καφεδάκι της Χαράς , πίστα τραπέζι πρώτο , τα γέλια μας και οι χαρές κάνουν μεγάλο κρότο.

Σε θυμάμαι με τους φιόγκους στο σχολείο και τα λευκά πουκάμισα Μακριά από σένα στην μοναξιά μου τα χρόνια μου χαράμισα Σε θυμάμαι με ξανθιά κι ωραία κόμη και κλεφτά σου γέλαγα έρωτας έγινες και σύζυγός μου σε ευτυχίας πέλαγα .

Πάνω ψηλά στην Καστανιά, στης Πίνδου εκεί τα όρη οι Γερμανοί στην Κατοχή, γενήκαν αιμοβόροι. Σκοτώσαν γυναικόπαιδα στα δάση τα παρθένα η μνήμη τους αιώνια σε μένα και σε σένα Πάνω εκεί στην Καστανιά, στην όμορφη την φύση Αγέρας γνήσιος καθαρός φέρνει για όλα λύση Χωριό μου καταφύγιο στις δύσκολες στιγμές μας το οξυγόνο είναι πολύ, ανάσα στις ψυχές μας.

Έρχεται το καλοκαίρι με την ζέστη την πολλή στα νησιά πάει ο κόσμος και γυρεύει αναψυχή. Και στην θάλασσα βουτάει λίγο για να δροσιστεί στα βουνά μας περπατάει και τον βρίσκει η χαραυγή Έρχεται το καλοκαίρι, σταματάει η βροχή και τον άνθρωπο ακουμπάει μια ξένοιαστη πνοή Διακοπές αρχίζουν τώρα τρέχα πήγαινε κι εσύ να προλάβεις να απολαύσεις κόκκινο γλυκό κρασί.

Νέα μέρα ξημερώνει κι ο αέρας δυνατός τέσσερεις περάσαν χρόνοι, κι άλλαξε πολύ ο καιρός Μόνα μείναμε τα δυό μας, μα η αγάπη μας τρελή βρήκαμε τον εαυτό μας, σε μια ξέφρενη εποχή Νέα μέρα ξημερώνει και αγκαλιάζει τις ψυχές που ερωτεύτηκαν στον κόσμο, σαν τις δυό μικρές φωτιές. Μόνοι μας θα πορευτούμε, με τους άλλους θεατές. της καρδιάς τα μονοπάτια με αγκάθια και στροφές.

Είναι η μορφή σου άστρο λαμπερό πρόσωπο καθάριο πάντα ηδονικό Σε κόσμο λυπημένο, γέλιο χαρωπό έχει το κορμί σου κάτι μαγικό. Είναι η μορφή σου ήλιος και ευχή όλα τα φιλιά σου έρωτά μου εσύ δίνουν στην ζωή μου αλλιώτικη πνοή κι έτσι η αγάπη είναι αληθινή.