Kώστας Πάνος

Έψαχνα χρόνια να σε βρω, και έχασα τον εαυτό, επάνω στο ταξίδι. Έγινες φως να ονειρευτώ, γιατί έχεις κάτι μαγικό ψυχής στολίδι. Βγήκα μια βόλτα στη ζωή, κι απλόχερα έριξες εσύ μέλι στο ξύδι. Και σαν μικρός ηθοποιός, παίζω για σένα προσεχώς επάνω στο σανίδι.

Κύκνοι σε λίμνη απέραντη για σένα κύκλους κάνουν. Αηδόνια απ΄την Ανατολή για σένα κελαηδούν. Κι οι ποιητές σου γράφουνε μέχρι που πεθάνουν. Προτού τον Μέγα το Θεό μπροστά τους να τον δουν. Ζωγράφοι το καλύτερο σου φτιάξανε πορτρέτο Για σένα πίνουν πρίγκιπες ξανά κι όλο μεθούν. Κι οι γλύπτες σου σχεδίασαν άγαλμα από χρυσάφι Και κανά δυό ρομαντικοί μόνο για σένα ζουν.

Πάντα υπάρχουνε τρελοί,βολτάρουνε πάνω στη γη μόνοι της τρέλας πιόνια. Και άλλοι ψάχνουν το γιατί, σε ένα απρόσωπο κελί και καίνε τα σεντόνια. Με τη ζωή είχαν εμμονή, και αρρωστήσαν την ψυχή αλήτες στα σαλόνια, Δώσαν στο όνειρο μορφή, και ψάχνουνε τον Διγενή στα Μαρμαρένια Αλώνια.

Νέο συναίσθημα με αύρα νέα. Τι σου είναι να χεις καλή παρέα Παρέα στα δύσκολα και στα ωραία Και τα αισθήματα να είναι αμοιβαία. Νέο συναίσθημα με αύρα νέα. Κι η παρουσία σου όχι τυχαία. Θες πες το σύμπτωση θες πες το μοίρα Είσαι η φλόγα στον αναπτήρα. Νέο συναίσθημα σε οικείο μέρος Φεύγει ο χειμώνας μου κι έρχεται θέρος Πλέον ο πόνος μου άκακος γέρος Κι οι ενδορφίνες μου δρουν ελευθέρως.

Γειά σου ρε φίλε κολλητέ Πάντα με συνετίζεις Απ τον χειρότερο εαυτό. Θέλω να με εμποδίζεις Γειά  σου ρε φίλε παιδικέ. Φέρε μου ένα τσιγάρο Μαζί ας πάμε για καφέ . Μέχρι να δω τον Χάρο. Γειά σου ρε φίλε κολλητέ Με τα ωραία αστεία Που σαι χαμένος ρε τρελέ.  Μεγάλη η απουσία Γειά σου ρε φίλε κολλητέ . Με τις πολλές σου γνώσεις Μέσα στο σκότος της ψυχής.  Το φως εσύ θα δώσεις

Πού ταξιδεύεις την ψυχή; Πώς το μυαλό ησυχάζεις; Μες τα σκοτάδια της ζωής, το φως εσύ ανάβεις Με σένα θέλω να ξυπνώ, με σένα να κοιμάμαι Κι η μελωδία η γλυκιά με κάνει να θυμάμαι Πάνω στις έξι σου χορδές έγραψα την αγάπη Την θλίψη καταχώνιασα σε ένα παλιό ντουλάπι. Κάθε στιγμή μοναχική ποτίζεις με μαγεία Κάθε τραγούδι όνειρο μέσα στη φαντασία.

Καινούρια αρχή με περιέργεια Την έχω λάφυρο στα δυο μου χέρια. Καινούργια πρόσωπα νέοι χαρακτήρες Που σ οδηγούν σε νέες θύρες Καινούργια μέρη αέρας νέος Άλλη μια πρόκληση, μυρίζει δέος Νέα κατάσταση και εμπερία Αποσκευές σε λεωφορεία