Που σαι που σε χρειάζομαι στα δύσκολα πατέρα; Το πλοίο μου ναυάγησε και έπεσε σε ξέρα Από ψηλά κατέβαινε και άνοιξε την αγκάλη και κάνε λίγο πιο καλό του κόσμου αυτό το χάλι Που σαι που σε χρειάζομαι στα δύσκολα γιατρέ μου Κατέβα από τους ουρανούς και να φωνάξεις γιε μου η έλλειψη σου με πονά και με έχει γονατίσει σαν κοιμηθώ αιώνια ο πόνος θα μ αφήσει. Που σαι που σε χρειάζομαι μπες μέσα στο όνειρό μου έλα αν θες και μίλα μου μπρος στο πρόσκέφαλό μου Δώσμου μια ακόμα συμβουλή όπως και όταν ζούσες ήσουν το φως της μέρας μου και πάντα μ αγαπούσες.
Το βράδυ της Παρασκευής είναι ωραία όλα το Σάββατο την Κυριακή πάμε για έγια μόλα. Κι από Δευτέρα κλείνεται καθένας στο καβούκι στης εργασίας το ρυθμό και σε μεγάλο λούκι. Το βράδυ της Παρασκευής στα μαγαζιά στα πάρκα βγαίνουνε γέροι και παιδιά να ρίξουν καμιά τσάρκα. Το Σάββατο την Κυριακή μια εκδρομή πηγαίνουν. κι από Δευτέρα και μετά σε ίσιο δρόμο μπαίνουν.
Σε θυμάμαι με τους φιόγκους στο σχολείο και τα λευκά πουκάμισα Μακριά από σένα στην μοναξιά μου τα χρόνια μου χαράμισα Σε θυμάμαι με ξανθιά κι ωραία κόμη και κλεφτά σου γέλαγα έρωτας έγινες και σύζυγός μου σε ευτυχίας πέλαγα .