Παρασκευή, 20 Οκτωβρίου 2017

Λέξεις

Έμαθα να αγαπώ τις λέξεις
το σημαίνον και το σημαινόμενο
κι ισορροπώ μέσα στον κόσμο
σε έναν καιρό αμφιλεγόμενο
Τις αγαπώ δεν με προδίδουν
τις έχω μεγάλη εμπιστοσύνη
πότε με αυτές βγάζω αναμνήσεις
και πότε απλά την καλοσύνη,

Τετάρτη, 18 Οκτωβρίου 2017

Στης ψυχής μου τα ανοιχτά

Ήρθε ετούτη η στιγμή που έμεινα μόνος
Που έπεσα γυμνός μες τα βαθιά
η προσμονή για το καλύτερο κι ο πόνος
δίνουνε μάχη στης ψυχής μου τα ανοιχτά.
Ισορροπία βρίσκω μες τις νότες
με ένα τραγούδι μεθυσμένο και αργό
και όπως παν των καραβιών οι ρότες
ταξίδι κίνησα μες τον ωκεανό
Ήρθε ετούτη η στιγμή που αναρωτιέμαι
ποιός με νοιάστηκε στα αλήθεια στην ζωή?
Ήταν η ανάγκη κίνητρο στις σχέσεις?
Ήμουν για φίλους μια παρηγοριά φτηνή?

Τρίτη, 10 Οκτωβρίου 2017

Για έναν μεγάλο έρωτα

Μου έδωσες τροφή στην φαντασία
Στο ωραίο καλοκαίρι είσαι οπτασία
Καθώς στεκόσουνα μπροστά στην παραλία.
Θαύμαζα τα κάλλη σου τα θεία
Εσύ παραδεισένια παρουσία
Κρατάς των ηδονών μου τα ηνία.
Και νίκησες της μοναξιάς τη βία
Με σένα βρήκα νόημα και ουσία.
Ότι κι αν μου κανες δεν σου κρατώ κακία
Στο σύμπαν διατηρείς την εντροπία
Κοντά σου μόνο βρίσκω ηρεμία
Η πιο μεγάλη- είσαι- αδυναμία
Σαν βότανο μου δίνεις ευεξία
Τραγούδι στης ψυχής μου τα ηχεία
Στον έρωτα δεν χάνεις ευκαιρία
Είσαι της τρέλας μου η αιτία

Παρασκευή, 6 Οκτωβρίου 2017

Προσπαθώ να καταλάβω

Όλο προσπαθώ να καταλάβω τους ανθρώπους
μέχρι αυτό που θέλουνε να πάρουν
σε κολακεύουνε με χίλιους δύο τρόπους
κι ύστερα το παίζουν και σνομπάρουν
Όλο προσπαθώ να καταλάβω τους εχθρούς μου
νομίζουνε θα ζουν για πάντα
από την ζήλεια είναι μεθυσμένοι
και γω τους δίνω μια fanta.
Και προσπαθώ να καταλάβω τους δικούς μου
τι θα πει ο κόσμος μια ζωή και η εικόνα
μα εγώ γουστάρω αλλιώς να ζήσω
στις λέξεις μου έχω την κρυψώνα
Και προσπαθώ να καταγράψω αντιδράσεις
σε κάθε βήμα μου σε κάθε αλλαγή μου
από τους φίλους τους καρδιακούς μου
που έδωσα κομμάτια απ την ζωή μου

Πέμπτη, 5 Οκτωβρίου 2017

Το παράπονο ενός αυτιστικού παιδιού

Ούτε γράφω ούτε διαβάζω . Παζλ μικρά μονάχα φτιάχνω
Έναν δάσκαλο- πατέρα Μια ζωή εγώ θα ψάχνω
Kάνω τη ζωγραφική μου με μπογιές και μαρκαδόρους.
Υλικό πολύ δεν έχω, κι η μαμά ας πληρώνει φόρους.
Δεν μπορώ όμως να αλλάζω σαν πουκάμισα, δασκάλους
Κάθε χρόνο χτίζω σχέσεις με τους φόβους μου μεγάλους.
Oύτε παίζω με παιδάκια κλείνομαι στον αυτισμό μου
Και δεν χάσαν το παιχνίδι, οι δασκάλοι στο θυμό μου.
Αν μπορείς αγκάλιασε με δώσε μου ένα παιχνιδάκι
Τάισε με, σκούπισέ με μικρό είμαι αγγελουδάκι
Στον παράδεισο σαν πάω θα προσεύχομαι για σένα
Στον Θεό το όνομά σου με χρυσή θα γράψω πένα.

Αναμονή διορισμού

Τόσα χρόνια περιμένω διορισμό
παίρνω υπόσχεση από κάθε υπουργό
μα τιποτα εν τέλει
ήλιος δεν ανατέλλει
Τόσα χρόνια περιμένω διορισμό
από νομό γυρνώντας σε νομό
σε έντεκα σχολεία
με κόπο κι αγωνία.

Μια δεκαετία δάσκαλος αόρατος

Μια δεκαετία δάσκαλος αόρατος
Να με τρυπάει η αιχμή του δόρατος
στα μάτια των παιδιών θεόρατος
Μια δεκαετία δουλεύω εδώ και κει
ελπίζοντας να γίνουν μόνιμοι διορισμοί
τέσσερα χρόνια σπούδασα αλλά
βάζουν μπροστά μου τα μεταπτυχιακά...