Σάββατο, 30 Ιουνίου 2018

ΟΔΟΣΤΡΩΤΗΡΑΣ

Πέρασες πάνω μου σαν οδοστρωτήρας
μα μου έστρωσε ο χαρακτήρας
Στην μοναξιά μου πλέον τυραννιέμαι
και κάθομαι και συλλογιέμαι


Πώς άμα δεν τα πας καλά με τους ανθρώπους
πρέπει να αλλάζεις συχνά τόπους
γιατί γίνονται και παρεξηγήσεις
προβλήματα που δεν υπάρχουν λύσεις


Πέρασες δίπλα μου σαν σκιά
και τώρα απολαμβάνω τα δεινά
Καθένας αποτέλεσμα των επιλογών του
παράλογων και λογικών του

Για αυτό δεν κάνουνε όλοι με όλους
παράσταση η ζωή που αλλάζει ρόλους
Για αυτό να τα ζυγίζουμε όλα πρέπει
τα λάθη η ζωή δεν επιτρέπει
 

Σκέφτομαι

Σκέφτομαι πώς θα ταν η ζωή χωρίς εσένα
ένα κελί σε φυλακή ή σε ψυχιατρείο
Μέσα στην απομόνωση σε μια θλίψη παρθένα
Όλα ίδια θα μου φαίνονταν κι η ζέστη και το κρύο

Σκέφτομαι πώς θα ταν η ζωή χωρίς εσένα
στιγμές ατέλειωτης σιωπής κι όνειρα πεταμένα
μια μαυρίλα απέραντη σε τούνελ και σκοτάδι
Μια νύχτα δίχως πρωινό χωρίς φιλί και χάδι

Της μοίρας προφανές

Τα αδύνατα έχω κάνει δυνατά να σε ικανοποιήσω
χωρίς εγώ όμως ποτέ κάτι να σου ζητήσω.
Όλη για σένα την ζωή θέλω να σπαταλήσω
Ήταν της μοίρας προφανές πώς θα σε αγαπήσω


Νόμιζα πώς θα άλλαζες στο πέρασμα του χρόνου
μα αποδέκτης γίνομαι του πάθους και του πόνου
Είσαι για μένα μια πηγή που το νεράκι πίνω
για σένα μένω ζωντανός και την ψυχή μου δίνω

Ήθελα πάντα

Ήθελα πάντα να μουν σε όλα καλός
Κανείς να μην παραπονιέται
μα τώρα έγινα κακός και πονηρός
που από Θεό και ανθρώπους τυραννιέται


Ήθελα πάντα να γινόμουν αφορμή
το θέμα να γινόμουναα σε όλες τις συζητήσεις
μα τώρα άραξα μες την σιωπή
εκεί που βρίσκω όλες τις λύσεις

Σάββατο, 28 Απριλίου 2018

Για ένα λάικ

Για ένα λάικ γδύνεσαι
κι όλοι σε προσκυνάνε
ψηλά έχεις την μύτη σου
και το αυγό ρουφάνε

Όλοι όσοι σου την πέφτουνε
τα μούτρα τους τα τρώνε
αλίμονό σου φίλε μου
καημένε άντρα μόνε
Πες μας μονάχα ντίβα μου
ποιός είναι ο φωτογράφος
σε παίζουν τα media
κι ο κινηματογράφος
Για ένα λάικ στήνεσαι
χαμογελάς με χάρη
είσαι μεγάλο ψώνιο
κι ο διάολος θα σε πάρει

Τετάρτη, 25 Απριλίου 2018

Καήκαν οι αντιστάσεις

Ξενύχτια ατέλειωτα όνειρα πόθοι
δεν ξέρω ο πόνος που θα με στείλει
κανείς δεν τόλμησε να πει πώς νιώθει
χίλιοι γνωστοί μα δύο φίλοι.


Ζωή δεν μπόρεσες να με διδάξεις
Μες την καρδούλα μου βαριά λαχτάρα
ψέματα απ όλους και κοροίδια
τα πρέπει τέλειωσαν καήκαν οι αντιστάσεις

Βρήκαμε αλλού λιμάνι

Βρήκαμε αλλού λιμάνι πιο μεγάλο φωτεινό
με λιγότερα καράβια να γεμίζουν το γιαλό.
Βρήκαμε αλλού ταβέρνα για να πιούμε το κρασί
Άναψες φωτιά μεγάλη που την θέλει η ψυχή.


Βρήκαμε αλλού λιμάνι και ξεχνάμε το παλιό
με μια λέξη σου ωραία αγναντεύω το καλό
Πήρα φόρα και πηγαίνω τώρα όλο πιο μπροστά
δεν χρειάζομαι κανέναν έχω εσένα αγκαλιά.